دیپلوی Blue-Green چیست؟ انتشار نسخهی جدید بدون جایگزینی مستقیم نسخهی فعلی
در روش Blue-Green، دو محیط تقریباً یکسان برای اجرای نرمافزار داریم؛ یکی نسخهی فعلی رو اجرا میکنه و دیگری برای نسخهی جدید آماده میشه. بعد از اطمینان از عملکرد نسخهی جدید، ترافیک به محیط دوم منتقل میشه. توی این مقاله با سازوکار این روش، مزایا، چالشها و نحوهی بازگشت سریع به نسخهی قبلی آشنا میشیم.
در ادامه مجموعهی استراتژیهای Deployment بررسی میکنیم که چطور میشه نسخهی جدید یک نرمافزار رو با کمترین اختلال در دسترس کاربران قرار داد.
در مقالههای قبل با دو روش Big Bang و Rolling Update آشنا شدیم. در Big Bang نسخهی قدیمی یکباره متوقف میشه و در Rolling Update، نمونههای قدیمی بهتدریج با نسخهی جدید جایگزین میشن.
اما یک روش دیگه هم وجود داره: بهجای تغییر محیط فعلی، یک محیط کاملاً جدید آماده کنیم و بعد از اطمینان از سلامت اون، ترافیک کاربران رو به محیط جدید منتقل کنیم.
به این روش Blue-Green Deployment میگیم.
Blue-Green Deployment چطور کار میکنه؟
در حال رسم نمودار…
چرخهی Blue-Green Deployment
فرض کنید برنامهی شما روی محیطی به نام Blue اجرا میشه. این محیط نسخهی فعلی و پایدار برنامه رو در اختیار کاربران قرار میده.
حالا میخوایم نسخهی جدید رو منتشر کنیم.
بهجای تغییر محیط Blue، یک محیط مستقل به نام Green ایجاد میکنیم و نسخهی جدید رو روی اون مستقر میکنیم.
۵. بعد از تأیید، مسیر ترافیک از Blue به Green تغییر میکنه.
۶. محیط Blue برای مدتی نگه داشته میشه تا در صورت بروز مشکل، امکان بازگشت سریع وجود داشته باشه.
نکتهی مهم اینه که در این روش، نسخهی قدیمی و جدید در محیطهای جداگانه اجرا میشن، اما معمولاً از منابع مشترکی مثل Database استفاده میکنن.
یک مثال با Laravel
فرض کنید برنامهی Laravel روی سروری با Nginx اجرا میشه و ساختار پوشههای پروژه به این شکله:
متن ساده
/var/www/
releases/
blue/
green/
current -> releases/blue
در این ساختار، پوشهیcurrentبه نسخهای اشاره میکنه که در حال ارائهی سرویسه.
حالا نسخهی جدید رو داخل پوشهی Green مستقر میکنیم:
Bash / Shell
cd /var/www/releases/green
composerinstall --no-dev \
--optimize-autoloader
php artisan optimize
بعد از آماده شدن برنامه، میتونیم تستهای لازم رو انجام بدیم و در صورت موفقیت، Symlink رو تغییر بدیم:
Bash / Shell
ln-sfn /var/www/releases/green \
/var/www/current
با این کار، مسیرcurrentبه نسخهی جدید اشاره میکنه.
اما یک نکتهی مهم وجود داره: تغییر Symlink بهتنهایی تضمین نمیکنه تمام Processهای در حال اجرا فوراً نسخهی جدید رو ببینن. PHP-FPM، Queue Workerها، Octane و Reverb باید متناسب با معماری برنامه بهصورت کنترلشده Reload یا Restart بشن.
همچنین باید فایلهای Environment، Storage مشترک، Permissionها و Cacheها بهدرستی مدیریت بشن.
یک مثال با Next.js
برای Next.js میتونیم دو نسخهی مستقل از برنامه رو روی دو Process جداگانه اجرا کنیم.
مثلاً:
متن ساده
Blue → Port 3000 → Version v1
Green → Port 3001 → Version v2
هر دو نسخه پشت Nginx قرار میگیرن و Nginx مشخص میکنه درخواستها به کدوم نسخه ارسال بشن.
در ابتدا تمام ترافیک به Blue میره:
متن ساده
Users → Nginx → Blue (v1)
بعد از Build و اجرای نسخهی جدید روی Green و انجام تستها:
متن ساده
Users → Nginx → Green (v2)
در این مرحله، با تغییر Upstream در Nginx و Reload کردن تنظیمات، مسیر درخواستها تغییر میکنه.
مزیت این روش اینه که نسخهی جدید قبل از دریافت ترافیک عمومی، روی یک Process مستقل اجرا شده و قابل بررسیه.
البته در Next.js باید تنظیمات مربوط به Environment Variables، Build ID، Cache و Server Actions رو هم در نظر بگیریم. اگر چند Instance یا چند Deployment مستقل داریم، هماهنگی Cache و شناسهی Deployment اهمیت بیشتری پیدا میکنه.
مهمترین چالش: Database Migration
یکی از نکاتی که ممکنه در Blue-Green Deployment نادیده گرفته بشه، سازگاری دیتابیسه.
فرض کنید نسخهی قدیمی از ستونی به نامfull_nameاستفاده میکنه، اما نسخهی جدید این ستون رو حذف کرده و بهجاش ازfirst_nameوlast_nameاستفاده میکنه.
اگر Migration رو قبل از جابهجایی ترافیک اجرا کنیم، ممکنه نسخهی Blue دیگه نتونه درست کار کنه.
برای همین بهتره از رویکرد Expand and Contract استفاده کنیم:
ابتدا تغییرات سازگار به دیتابیس اضافه بشن.
نسخهی جدید طوری منتشر بشه که با ساختار قبلی و جدید سازگار باشه.
دادهها بهتدریج منتقل بشن.
بعد از اطمینان از عدم استفادهی نسخهی قدیمی، ستونها یا ساختارهای قبلی حذف بشن.
به این ترتیب، هنگام اجرای همزمان دو نسخه، احتمال ناسازگاری کاهش پیدا میکنه.
مزایا و معایب Blue-Green
مزایا:
امکان تست نسخهی جدید قبل از دریافت ترافیک واقعی
امکان جابهجایی سریع بین دو نسخه
سادهتر بودن Rollback از نظر مسیریابی
جداسازی محیط نسخهی قدیمی و جدید
معایب:
نیاز به منابع بیشتر برای اجرای همزمان دو محیط
پیچیدگی بیشتر در مدیریت Configuration و Storage
احتمال ناسازگاری Database Migrationها
نیاز به مدیریت صحیح Queueها، Cache و Processهای طولانیمدت
جمعبندی
Blue-Green Deployment با ایجاد دو محیط مستقل، امکان آمادهسازی و آزمایش نسخهی جدید رو قبل از انتقال کاربران فراهم میکنه.
مهمترین مزیت این روش، امکان تغییر سریع مسیر ترافیک و بازگشت به محیط قبلیه. البته برای استفادهی صحیح از اون باید هزینهی زیرساخت و سازگاری دیتابیس رو هم در نظر بگیریم.
در مقالهی بعدی سراغ Canary Deployment میریم؛ روشی که بهجای انتقال یکبارهی تمام کاربران، نسخهی جدید رو ابتدا در اختیار گروه کوچکی از کاربران قرار میده.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید!